Classical

Pats, Boem

Vanmorgen, op weg naar de Zooliste, liep ik door de Vughterstraat. De Zooliste? Onze columnist zal wel in de war zijn. Klopt, ik ben een beetje in de war. Maar de Zooliste bestaat echt. Sterker gezegd: het is notabene een aantrekkelijke ambachtelijke schoenmaker in de binnenstad. De Zooliste zal het vast wel druk hebben, want er wordt wat afgewandeld. We lopen, al dan niet zuchtend onder het strakke virusregime, haast de hakken en de zolen van onze schoenen.

Zuchten, veel zuchten in deze ongrijpbare tijd. Het lijkt mij dan ook niet zo gek dat, wanneer corona eindelijk met de noorderzon is vertrokken, er veel voer is voor psychologen en hulpverleners. Ik denk dat straks onze geestelijke hulpverleners zo overbelast raken dat er weer een nieuwe lockdown moet worden afgekondigd. Inmiddels loop ik bij Ekoplaza, de pleisterplaats voor gans vegetarisch Den Bosch.

Maar tegenover de Ekoplaza is nu een Sunshine Pop-up store geopend. Boven de deur hangt een bekend geel Schipholbord met de tekst: 'Departures en Arrivals'. Binnen kun je koffers, rugzakken, kleren, puzzels, reisboeken en zelfs wijn kopen. De eigenaar heeft voor een poos zijn exclusieve reisbureau omgetoverd tot een winkel met reisbenodigdheden.

Voor wie? Voor de kat zijn staart, want voorlopig ligt de reisbranche op zijn achterste poten. Wel zag ik op FB dat een goede bekende van mij een strandfoto uit Aruba had gepost. Ze moest er even tussenuit. Corona moe, zei ze. De bofkont, dacht ik. Ja, een beetje, want ik moet het doen met de Sunshine Pop-up Store. Je moet volgens de eigenaar natuurlijk wel de nodige fantasie erbij bedenken. Nou, dat fantaseren lukt me nog wel.

Het eerste woord dat mijn brein binnendringt is corona. Hoezo thuis op vakantie gaan? Wat een zotte gedachte. Ik kan of liever gezegd: ik mag helemaal niet weg. Als afleiding ben ik al een poos slaaf geworden van de dagelijkse sleur. Iedere dag stofzuigen, de vaatwasser in- en uitruimen, het bed opmaken, de nog gebruikte koffiecups voor recycling in een plastic zak doen en naar de koffiewinkel in de Kerkstraat brengen.

En ook Pats dagelijks Zo ziet er mijn thuisvakantie uit, beste Sunshine Pop-up eigenaar. Gelukkig begrijp ik dat de Sunshine Pop-up eigenaar ook snakt naar het bestieren van een gewoon reisbureau.

Ja, wie snakt er niet naar het gewone? Ook de Zooliste. Ze zal vast niet de hakken in het zand zetten! M et mijn boodschappen in de tas liep ik AH uit op weg naar mijn fiets. Ik had mijn mondkapje nog op, want ik kan geen twee dingen tegelijk: mondkapje afdoen en boodschappen dragen. Aangezien mijn bril — met dank aan mijn mondkapje - weer opnieuw was beslagen zag ik niet zo snel wie de man was die mij aansprak.

Ik deed mijn mondkapje af en kreeg weer helder zicht en zag dat Willem, met zijn onafscheidelijke sigaar in zijn mond, voor me stond. Willem is een oud-collega van me. Inmiddels een oude knar die nog goed voor zichzelf kan zorgen.

Het is een taaie die zich niet gemakkelijk laat omblazen. Willem blinkt uit in zijn recht voor zijn raap taal en is zeker niet van de dialoog. Zeg dat wel, Willem. Ik dacht dat hij op de coronacrisis doelde of nog gekker de apocalyps van de Amerikaanse verkiezingen. Niets van dat al. Hij wilde het vooral hebben over een pas overleden vriend, een bekend figuur in Oeteldonk. Terloops zei hij dat corona even op bezoek was geweest. Dat was het. Ik deinsde een stukje achteruit, want ik stond zowat naast hem.

Maar Willem boog met me mee en ging verder met zijn verhaal. Hij noemde zijn naam. Intussen ratelde Willem door met zijn lofzang op zijn overleden vriend, maar ik werd afgeleid door twee vrouwen die met elkaar in gesprek waren. Gelukkig, ik ben niet de enige met deze afwijking, dacht ik. Misschien wil ik niet laten blijken dat ik het echt niet weet wat een ander bedoeld. Het gekke is dat een ander nooit tegen mij heeft gezegd: wat bedoel je nou?

Ja of nee! Ook Willem vroeg dat niet aan mij. Nee, hij wilde zijn verhaal voltooien. Dus lette hij helemaal niet op mijn ja nee. Iedere week kwam hij bij mij wel een neutje drinken.

Ooit heeft hij ervoor gezorgd dat ik heel snel kon worden geopereerd. O, dat was een gelukje voor je, een huisarts als vriend, zei ik. Hij glunderde en liep zonder mondkapje AH binnen. Moet ik Willem nog naroepen dat hij zijn mondkapje opdoet? Er is na de laatste persconferentie van Mark Rutte en Hugo de Jong weer een unieke situatie ontstaan in ons land. Opnieuw hebben we van Mark Rutte en van Hugo de Jonge tbs gekregen.

Mark en Hugo, een apart duo. Dan klinkt de boodschap vriendelijker. Nu hangen ze de cipier uit. Want dat doen ze. Ze willen ons min of meer in Pats opsluiten, omdat ze het ook niet meer weten. Het liefst in eenpersoons celletjes in bijvoorbeeld de Pompekliniek. Maar daar kun je geen 17 miljoen Nederlanders kwijt. Dus moeten we weer gewoon thuisblijven, wat helemaal niet goed is voor je gezondheid. De buitenlucht is veel beter.

Maar pas op, daar kom je tegenwoordig niet zo gemakkelijk mee weg. Het RIVM ziet namelijk alles, dit instituut is zo langzamerhand een soort van landelijke inlichtingendienst geworden van de regering. Ze kunnen werkelijk alles meten. Meten is weten is hun adagium. Ze zien ook weer meer mensen naar hun werk gaan. Hoe dan? Dat is mij niet helemaal duidelijk, maar ik denk dat onze heilige smartphone hier wel debet aan is.

Maar het gaat nog verder. Het RIVM kan nu zelfs mijn dagelijkse grote boodschap nader analyseren. Voor de goede orde: Je krijgt voor deze boodschap geen punten om te sparen voor een AH-pannenset. Mijn grote drol is voortaan interessant voor het verzamelen van wat ze noemen: the big brown data. Tsja, dan weten ze ook vast dat ik emotie-eter ben, een liefhebber van chips, friet, chocolade, een biertje en een wijntje.

Maar desondanks zien mijn drollen er meestal wel puntgaaf uit. Hopelijk vinden ze dat wel mooi meegenomen. Ik lees trouwens dat mijn grote boodschapdata genoeg energie bevat om een 9W spaarlamp een hele dag te laten branden? Stel dat ik een enorme aandrang heb en een 9W spaarlamp in mijn achterste steek zou die dan meteen gaan branden?

Ik vraag me af of dat ook zo werkt bij de allerrijkste Nederlanders? Je steekt een vijftig euro biljet in je achterste en je geld groeit vanzelf. Een mooi ezelsbruggetje naar een artikel in de Quotewant daar lees ik dat de allerrijksten blijkbaar goed bestand zijn tegen de coronacrisis.

We leven in heel heftige tijden. Het zou de rijksten sieren wanneer ze een substantieel bedrag in een solidariteitspot zouden storten. Maar ik vermoed dat ze daar schijt aan zullen hebben. Of heb ik het mis? De kerst wordt anders, zegt Jacco Wallinga in het BD. Jacco is rekenmeester bij het RIVM en weet precies hoe de coronahazen lopen.

En dat wilde zijn zoontje niet horen van zijn vader. Nee, natuurlijk niet. Wie wel? Het is nu een man die ertoe doet, want Jacco kan cijfers analyseren als het Boem jongetje van de klas. Dat kon hij natuurlijk al een hele poos, maar wel in de luwte van de samenleving. Nu staat Jacco op het podium en daar wil hij nog best een poosje mee doorgaan zo te zien aan zijn blik op de foto in het BD. Dus zegt hij met enig gemak: de kerst zal er dit jaar anders uitzien. Dat mag niet worden gezongen, want anders krijg je straf.

We kunnen ook niet naar een in kerstsfeer gehuld restaurant voor een vijfgangen kerstmenu. Nee, hoogstens voor een afhaalmenu dat je thuis nog moet opwarmen. Het wordt dus een eenzame stille kerst in slobbertrui en joggingbroek, want buiten is het Pats en kil. Het lijkt warempel of Andre Hazes een vooruitziende blik had, de openingszin van het liedje kan niet toepasselijker. Want we worden gestraft voor ons ongehoorzaam gedrag. We luisteren niet naar de bovenmeester.

En dus worden we mentaal en lichamelijk enorm gegijzeld. Intussen druipt inmiddels bij veel mensen het chagrijn van hun gezicht, alhoewel dat ik dat minder goed meer kan zien door al die snotterlappen die voor iemands neus en mond hangen. Gisteren kwam ik nog iemand tegen: Ha George, hoe gaat het met je? Kennelijk een kennis, maar ik herkende haar niet. Dat bedoel ik! En nu het RIVM toch de baas is zal de jaarlijkse kersttoespraak — omdat ons koningspaar met kerstmis in Griekenland vertoeft -door Jaap van Dissel worden uitgesproken.

Jaap kan dat wel met zijn zalvende stem. Jammer is wel dat zijn stem niet helend is, immers net als het virus treedt hij in herhaling met zijn woorden. In de talkshow Op1 pleitte Ginny Mooy, antropoloog en lid van het Red Team voor een totale lockdown van vier weken. Het Red Team vind ik vergelijkbaar met het A-team van de tv-serie in de jaren tachtig. Het A-team loste alle problemen op. Niet goedschiks, dan kwaadschiks. Viroloog Ab Osterhaus, ook aanwezig in Op1, knikte instemmend.

Ab Osterhaus absoluut niet een plezierige viroloog, maar dit keer wil ik wel een keer - nu red woman Ginny Mooy het voortouw neemt - hen het voordeel van de twijfel geven. Zij willen vier weken alles op slot. Dus nu alles in de stilstand. Iedereen — niemand uitgezonderd — moet vier weken verplicht binnenblijven.

Het zorgpersoneel blijft overnachten in ziekenhuizen of verzorgingstehuizen. Alle daklozen worden opgevangen in leegstaande hallen. Alle inwoners van ons land krijgen van de overheid, alsof we naar de maan gaan, en dan gaan we zo langzaamaan ook, een pakket astronautenvoeding om te kunnen overleven. Ter geruststelling: je mag ook eerst je eigen voorraadkast leegeten en op een bepaalde dag gaan inslaan. Hamsteren maar….! Hiertoe ontvang je van betweter, genaamd het Red Team, een uitnodiging met datum en tijdstip.

Nee, je kunt niet per se naar je favoriete winkel. En verder: na O ja, je mag ook niet knuffelen. Een verplichte app op je IPhone of Smartphone registreert als je toch drinkt en knuffelt.

Er komt dan meteen een virtuele handhaver langs die een boete uitschrijft van euro. De totale lockdown houdt ook in: geen nieuws, geen coronastatistieken, geen deskundigen op radio en tv. We mogen alleen luisteren naar muziek en kijken naar films of series. Er komt ook een kliklijn voor het melden van overtredingen. Meen ik dit? Maar mijn hoofd is in de war geraakt.

Gelukkig ben ik niet de enige. Ook bij het Ministerie van Defensie zijn in de war geraakt, want ineens vallen meiden vanaf 17 jaar voortaan onder de dienstplicht.

Prinses Amalia is 17 en Pats de dans ook niet. Vandaar dat ze natuurlijk liever in Griekenland was gebleven. Alle deze — ongeveer honderdduizend meiden - krijgen een brief van het M inisterie van Defensie waarin staat dat ze staan ingeschreven voor de militaire dienstplicht. Minister Ank Bijleveld sprak in een persoonlijke videoboodschap de jonge meiden bemoedigend toe. Gelijke rechten voor jongens en meisjes. Bij een nieuwsrubriek werd aan een paar meiden gevraagd wat ze hiervan vonden. Ik bespeurde nogal weinig enthousiasme.

Maar waarom nu ineens? De dienstplicht is immers in opgeschort, omdat de Koude Oorlog voorbij is. Tenminste, dat denken we. De taak van de krijgsmacht is verschoven naar crisisbeheersingsoperaties.

En laten we daar nu juist middenin zitten. Was het in die context niet beter geweest om voor meiden uit een zorgplicht in te stellen? Of ben ik toch de enige die van het padje is, in de war is? In een van mijn opbergkastjes heb ik nog een aantal routekaarten liggen die ik ooit heb gebruikt voor het plannen van een route naar mijn vakantieadres. Alleen ben ik nu als virusgevaar voorlopig niet meer welkom in deze landen.

Maar los daarvan, wat moet ik nog met deze routekaarten? Dat vind ik ook niet zo simpel, want de routekaarten roepen mooie herinneren op. Herinneringen aan het uitstippelen van een mooie route naar mijn vakantieadres.

Met de uitgespreide ANWB routekaarten op tafel, een gele viltstift in de hand markeerde ik de route.

Dat was spannend en leuk om te doen, een beetje avontuurlijk zelfs. Maar ondanks dat ik de route geel had gemarkeerd, gebeurde het weleens dat het fout ging. Soms zat ik in de auto een beetje te dromen of Pats ik naar het mooie landschap gezogen. Toch ging het weleens mis en dan waren de rapen gaar. Dat leidde dan tot een vervelende stresssituatie, en maakten elkaar verwijten Gevolg: we zeiden een poos niets meer tegen elkaar, de stemming in de auto werd er niet vrolijker op.

Maar dankzij de slimme GPS is dat allemaal simpeler geworden. Je tikt de eindbestemming in, en hup met de geit op weg naar je vakantieadres in Spanje of elders.

De GPS kan net als de routekaarten voorlopig in het opbergkastje. Nee, het is geen toeristische route die leidt van A naar B, maar het is juist een heel uitdagende route met veel haarspeldbochten die uiteindelijk moet leiden naar een virusvrij land.

Trends articles. Kanaal Z News. A Finance or Business Login allows you to consult official publications. Only with login. No articles found. No coverage found. Order a thorough financial report on 'Pats Boem'.

Our Sector Top offers an advanced analysis of the sector 'Finishing'. Get a login in order to download a benchmark report. Our Municipal Top provides a detailed analysis of the economic tissue in 'Lokeren'. Personal monitoring. Select your classification. Add your personal comment. Create a video. Go live. Record screen. Menu Search. Features Create. Resources Learn. More stuff. Please enable JavaScript to experience Vimeo in all of its glory.

Roy "Cortez" Butler - Marys House Part 1 / Marys House Part 2 (Vinyl), Hurt - Get Scared - Best Kind Of Mess (CD, Album), Lucky Thompson - Lucky Thompson Featuring Oscar Pettiford - Vol.1 (Vinyl, LP, Album), Baby, I Love You - Phil Spector / Various - The Phil Spector Collection (CD), Public Disappointment - Various - Unholy Fiends: B.F. Compilation (CDr), I Wont Feel Bad - Simply Red - Live In London (DVD), Calypso Blues - Natalie Cole - Take A Look (CD, Album), Allegro-Cantabile-Allegro - Georg Philipp Telemann / The Baroque Ensemble Of Paris* - Chamber Music, Blind Mens Stepping Stones - David McWilliams - Lord Offaly (Vinyl, LP, Album), This Dub Is Mine (This Club Is Mine Mix) - Desire (3) - This Dub Is Mine (Vinyl), An Drimmfhionn Donn Dilis - Danny ODonnell - The Donegal Fiddler (Vinyl, LP)